Tadeusz Kościuszko - patron II Liceum Ogólnokształcącego w Sandomierzu
Dodane przez Admin dnia 17.02.2020


Urodził się 4 lutego 1746 r. w Mereczowszczyźnie koło Kossowa na Polesiu, jako Andrzej Tadeusz Bonawentura Kościuszko...

CZYTAJ DALEJ

Dzień patrona przygotowali: Pani Prof. Anna Rucińska i Pan Prof. Jan Kurkiewicz

Rozszerzona zawartość newsa

Urodził się 4 lutego 1746 r. w Mereczowszczyźnie koło Kossowa na Polesiu, jako Andrzej Tadeusz Bonawentura Kościuszko.

W 1765 r. Kościuszko wstąpił do Korpusu Kadetów Szkoły Rycerskiej, uczestniczył tam w specjalnym kursie inżynierskim dla wyróżniających się słuchaczy. Szkołę ukończył w stopniu kapitana.

W 1769 r. Kościuszko wyjechał do Paryża, gdzie studiował w Akademii Malarstwa i Rzeźby. Nie znajdując tam zajęcia, ruszył do Paryża, gdzie dowiedział się o wojnie w Ameryce. Na amerykańskiej ziemi znalazł się w 1776 r., miesiąc po ogłoszeniu Deklaracji Niepodległości.

Dzięki listom polecającym Kościuszko został mianowany na inżyniera armii amerykańskiej. Brał udział w budowaniu fortyfikacji w wielu obozach wojskowych. W uznaniu zasług został w 1783 r. awansowany na generała brygady.
W 1784 r. Kościuszko powrócił do kraju, gdzie zaangażował się w działalność polityczną. Dzięki postanowieniom Sejmu Wielkiego zwiększającym liczebność armii do 100 tys. Kościuszko otrzymał nominację na generała majora wojsk koronnych. Odznaczył się w walce z oddziałami rosyjskimi w bitwie pod Zieleńcami w 1792 r., za co otrzymał order Virtuti Militari.

Po przyłączeniu się króla Stanisława Augusta Poniatowskiego do konfederacji targowickiej, Kościuszko podobnie jak wielu działaczy politycznych, wyjechał z kraju. Najpierw do Lipska, później do Paryża. Kiedy w 1793 r. ogłoszono drugi rozbiór Polski, Kościuszko przyjechał do Drezna, gdzie zaczął opracowywać koncepcję powstania narodowego. Insurekcja, nazwana kościuszkowską, rozpoczęła się w 1794 r. i mimo bohaterskich walk, zakończyła się klęską i III rozbiorem, po którym Polska ostatecznie zniknęła z mapy Europy i świata.

Kościuszko, który podczas walk dostał się do rosyjskiej niewoli, po odzyskaniu wolności, wyjechał na krótko do Stanów Zjednoczonych, potem powrócił do Europy. W latach 1798-1815 mieszkał pod Paryżem, brał wtedy m.in. udział w tworzeniu Legionów Polskich oraz w zakładaniu Towarzystwa Republikanów Polskich. Zmarł 15 października 1817 r. w Solurze w Szwajcarii. Został pochowany w tamtejszym kościele pojezuickim; rok później szczątki bohatera zostały przewiezione do Krakowa i spoczęły w kryptach królewskich w katedrze na Wawelu. Urna z sercem Kościuszki trafiła do Polski dopiero w 1927 r. - umieszczono ją w dawnej kaplicy królewskiej Zamku Królewskiego w Warszawie.

Jego imieniem nazwano wiele ulic, postawiono Mu pomniki czy nazwano szczyt góry. Imienia Naczelnika były oddziały partyzanckie walczące w kraju, Dywizjon 303 walczący w bitwie powietrznej o Wielką Brytanię, I Dywizja Piechoty sformowana w Sielcach nad Oką w Związku Radzieckim. Polacy wszędzie popularyzowali Kościuszkę jako postać bohatera jednoczącego naród.

Także Nasza Szkoła nosi imię tego wspaniałego Polaka - bohatera dwóch kontynentów: Europy i Ameryki - Tadeusza Kościuszki.

Dzień patrona przygotowali: Pani Prof. Anna Rucińska i Pan Prof. Jan Kurkiewicz